در این مطالعه از یک روش چند مقیاسی برای ارزیابی رفتار سلولهای بنیادی مزانشیمی کشت شده بر داربستهای مکعبی که در داخل بیوراکتور صفحه موازی قرار دارند استفاده شد. میانگین سرعت ورودی و فشار خروجی در منافذ محاسبه شد تا شرایط مرزی برای مقطع میکرو که شامل یک واحد داربست و سلولهای بنیادی مزانشیمی است، تعیین شود.
طبق نتایج با کاهش تخلخل در داربست مکعبی، تنش برشی تجربه شده توسط سلولها به میزان 55 درصد افزایش یافت. در این پژوهش یکی از نقاطی که بیشینهی تنش در آن اتفاق افتاد محل اتصال مژک به سیتوپلاسم بود ( Pa8/2-0/0) که طبق مطالعات پیشین کانالهای فعال شونده با کشش در این نواحی وجود دارند. نتایج در این پژوهش نشان داد که سلولهای واقع در نواحی نزدیکتر به ورودی و خروجی منافذ داربست، سطوح بالاتری از تنش برشی (%80 بالاتر در داربست مکعبی با طول حفراتµm 800 و %90 بالاتر در داربست مکعبی با طول حفرات µm 600) را دریافت کردند.
این نتایج میتواند بینشهای نوینی را برای کاوش در مورد تأثیر فرکانسهای مختلف جریان نوسانی بر روی سلولهای بنیادی ارائه دهد.
)