دانشگاه تبریز مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز 2228-5148 55 3 2025 10 23 شبیه سازی عددی کنترل بردار رانش در نازل های همگرا-واگرا از دیدگاه اگزرژی و آنتروپی 21 30 20175 10.22034/jmeut.2025.62789.3446 FA مجتبی محمدحسن زاده دانشجوی کارشناسی ارشد، مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران مهدی هاشم آبادی استادیار، مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران جاماسب پیرکندی دانشیار، گروه مکانیک، مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران Journal Article 2024 08 06 تولید آنتروپی یک پارامتر کلیدی برای تعیین عوامل محدودکننده عملکردی در بسیاری از سیستم‌های مهندسی است. در تحقیق حاضر، شبیه‌سازی و تحلیل تزریق ثانویه سیال در نازل که برای کنترل بردار رانش استفاده می‌شود، از دیدگاه آنتروپی و اگزرژی انجام شده است. محاسبات مربوط به تولید آنتروپی و اگزرژی تخریبی با استفاده از کدنویسی انجام شده است. تزریق سیال ثانویه در نازل سبب تغییر زاویه بردار رانش می­شود. پارامترهایی همچون فشار ورودی، دبی تزریق، موقعیت تزریق و زاویه تزریق از مهم­ترین پارامترهای تغییر زاویه بردار رانش هستند. در این مقاله، حل به صورت دوبعدی و سه­بعدی انجام شده‌است. در حل دوبعدی، فاصله قرارگیری محل تزریق نسبت به طول بخش واگرا در نسبت­های 6/0 و 8/0 علاوه بر شوک مایل، دارای شوک جدایش نیز می‌باشند و در موقعیت تزریق 8/0، این شوک­ها از قدرت بیشتری برخوردار هستند. در موقعیت تزریق 3/0 و دبی تزریق 3‌%، شوک مایل به دیواره مقابل نازل برخورد کرده است. بهینه­ترین زاویه تزریق، زاویه 120، به دلیل بیشترین انحراف انتخاب شد. در حل سه­بعدی، تزریق 6/6‌% بیشترین مقدار انحراف بردار رانش را که برابر با 23/8 درجه می­باشد، نشان می­دهد. تغییر دو پارامتر آنتروپی­تولیدی و اگزرژی تخریبی نشان می­دهد که با تولید آنتروپی بیشتر، پایداری کاهش یافته و تخریب اگزرژی افزایش می­یابد. بعد از محل تزریق آنتروپی بسیار افزایش می‌یابد که در مراحل طراحی و ساخت نازل باید مدنظر قرار گیرد. https://tumechj.tabrizu.ac.ir/article_20175_0b1658c5717c3608f0569f7241d87827.pdf