<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه تبریز</PublisherName>
				<JournalTitle>مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز</JournalTitle>
				<Issn>2228-5148</Issn>
				<Volume>54</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تحلیل عددی تنش و گرمای تولید شده در مجموعه کمک فنر چرخ هواپیما</VernacularTitle>
			<FirstPage>49</FirstPage>
			<LastPage>55</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">18971</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22034/jmeut.2024.60220.3371</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سیدرضا</FirstName>
					<LastName>فتاحی کلجاهی</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>صمد</FirstName>
					<LastName>جعفرمدار</LastName>
<Affiliation>استاد، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>مرتضی</FirstName>
					<LastName>خلیلیان</LastName>
<Affiliation>دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2024</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">کار حاضر شبیه سازی کمک فنر مورد استفاده در تجهیزات فرود یک هواپیما می باشد. تمامی معادلات به روش المان محدود حل می‏گردند و نوع شبکه بندی بی سازمان برای همگرایی سریعتر بهره گرفته می‏شود. در گام نخست برای اعتبارسنجی مدل مورد استفاده مقایسه ای با داده‏های تجربی موجود صورت می‏گیرد که خطایی نزدیک 5 درصد را نشان می‏دهد که خطای مطلوبی می‏باشد. نتایج نشان می‏دهند که با فشار آمدن به ارابه فرود جابجایی آغاز می‏شود که در زمان 05/0 ثانیه این امر مشاهده می‏گردد. در این حالت بیشترین تنش به پایه قلابی شکل ارابه فرود وراد می‏آید. با مقایسه این حالت با حالت قبلی دیده می‏شود که حداقل ده برابر شده است. با ورود سامانه جاذب شوک به سیستم این تنش کاهش می‏یابد. کاهش تنش بیشینه از 10&lt;sup&gt;8&lt;/sup&gt;*3 از به 10&lt;sup&gt;8&lt;/sup&gt;*6/1 پاسکال بیانگر همین مطلب می‏باشد. با جابجایی ارابه فرود کاهش تنش ادامه می‏یابد. همچنین دیده می‏شود که دامنه جابجایی نسبی در ابتدا بسیار زیاد است و حتی تا 35 سانتی متر هم می‏رسد اما به دلیل اتلاف انرژی در کمک فنر و لاستیک ها، به سرعت از بین می‏رود. به طوریکه بعد 45/0 ثانیه تقریبا زیر 5 سانتی متر است و بعد از 7/0 ثانیه میرا می‏شود. سرعت نسبی نیز در ابتدا بسیار زیاد است و تا 10 متر بر ثانیه نیز پیش می‏رود ولی به دلیل اتلاف انرژی در کمک فنر و لاستیک‏ها در طول فرود این رقم به 5 متر بر ثانیه رسیده و نهایتا بعد از 45/0 ثانیه به زیر 1 متر بر ثانیه کاهش یافته و در 7/0 ثانیه به صفر می‏رسد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تحلیل تنش</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">انتقال حرارت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کمک فنر چرخ هواپیما</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دینامیک سیالات محاسباتی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://tumechj.tabrizu.ac.ir/article_18971_9a41b74228112d591902bdc9de025525.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
