<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه تبریز</PublisherName>
				<JournalTitle>مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز</JournalTitle>
				<Issn>2228-5148</Issn>
				<Volume>54</Volume>
				<Issue>3</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2024</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>پیش بینی حدود نواحی تماس ناقص در مسائل تماس استاتیکی دوبعدی با استفاده از شبکة عصبی مصنوعی</VernacularTitle>
			<FirstPage>113</FirstPage>
			<LastPage>122</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">18881</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22034/jmeut.2024.60206.3414</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>حسین</FirstName>
					<LastName>سیفی</LastName>
<Affiliation>کارشناس ارشد، گروه مهندسی مکانیک، دانشکدة مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>پریسا</FirstName>
					<LastName>قناتی</LastName>
<Affiliation>استادیار، گروه مهندسی هوافضا، دانشکدة مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>روزبه</FirstName>
					<LastName>مرادی</LastName>
<Affiliation>استادیار، گروه مهندسی هوافضا، دانشکدة مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2024</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>16</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این تحقیق به بررسی کارآیی شبکة عصبی مصنوعی در حل مسائل مکانیک تماس پرداخته می­شود. مسائل تماس به دلیل پیچیدگی ذاتی و تکرر وقوع در سیستم‌های مهندسی از اهمیت خاصی برخوردار هستند و با وجود توانمندی روش‌های تحلیلی و عددی در حل این مسائل، مشکلات این روش­ها در حل مسائلی با هندسه و بارگذاری­های پیچیده همچنان باقی است. در این تحقیق توانایی شبکة عصبی برای محاسبة حدود نواحی تماس ناقص بدون  اصطکاک برای هندسه­های تک­ناحیه­ای و چندناحیه­ای متقارن مورد بررسی قرار می­گیرد. در این راستا از شبکة Perceptron چند‌لایه و الگوریتم لونبرگ مارکوات در شبکة عصبی نرم­افزار MATLAB استفاده می­شود و مدل بهینة شبکه برای هر مسئله با سعی و خطا به ‌دست می­آید. سپس کارآیی این الگوریتم­ برای هر کدام از موردهای مطالعه، ارزیابی و با سایر روش­ها مقایسه می­شود. نتیجة این تحقیق نشان می­دهد که پاسخ مدل شبکة عصبی بهینه برای ورودی­های تصادفی داخل محدودة داده­های به ‌کار گرفته شده برای یادگیری، برای یک تا سه خروجی، بسیار مطلوب و با دقت بیش از نود درصد در مقایسه با پاسخ روش­های تحلیلی، نیمه‌تحلیلی و عددی می­باشد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شبکة عصبی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">الگوریتم لونبرگ مارکوات</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">یادگیری شبکه</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مکانیک تماس</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تماس چندناحیه‌ای</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نواحی تماس ناقص</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://tumechj.tabrizu.ac.ir/article_18881_c7e9d924ba942feca41b1e0b7cd75d5a.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
