دانشگاه تبریز مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز 2228-5148 52 3 2022 10 23 تاثیر بازترکیب حاملین بار در سلول خورشیدی پلیمری نانوساختار 275 281 15031 10.22034/jmeut.2022.50760.3073 FA علی محمودلو استادیار، گروه علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2022 03 12  در این مقاله با استفاده از مدل های مختلف بازترکیب حاملین، اثرات پارامترهای اساسی بر عملکرد سلول های خورشیدی آلی نامتجانس و همچنین انتقال بار مورد بررسی قرار گرفته است. برای شبیه سازی این فرآیندها، دراین بخش بااستفاده ازحل خودسازگارمعادلات سوق-پخش ومعادله پواسون وهمچنین استفاده ازمدلهای مختلف بازترکیب ازطریق روش اجزاءمحدود،پارامترهای اساسی سلولهای خورشیدی آلی توده ای باساختار<strong> </strong>P3HT:PCBM موردمطالعه قرارگرفته است. در بیشتر مدل ها و مطالعات نظری ارائه شده، ناحیه فعال در سلول های خورشیدی آلی را به صورت ذاتی فرض می نمایند حال آنکه این فرض برای مطالعه و بهینه سازی آنها دارای اشکالاتی می باشدو می بایست سهم آلاییده کردن پلیمرها برای مطالعه بهتر، در نظر گرفته شود. ساختار مورد مطالعه در شکل 3 نشان داده شده است. این ساختار شامل ناحیه فعال با ساختار توده ای P3HT:PCBM به ضخامت 100 نانومتر می باشد. https://tumechj.tabrizu.ac.ir/article_15031_19a501fd2a964f1b119dbaff4acd8c65.pdf