دانشگاه تبریز مهندسی مکانیک دانشگاه تبریز 2228-5148 52 2 2022 07 23 بهینه‌سازی ایرفویل یک پهپاد ارتفاع متوسط با مداومت پروازی طولانی 289 297 14264 10.22034/jmeut.2022.47170.2953 FA میلاد اقبال کارشناسی ارشد، گروه مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران سجاد قاسملوِی استادیار، گروه مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران سید حسین ساداتی دانشیار، گروه مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران Journal Article 2021 07 26 جهت دستیابی به مداومت پروازی طولانی بازده آیرودینامیکی بالایی مورد نیاز می‌باشد. می‌توان با بهینه سازی ایرفویل بازده آیرودینامیکی آن را افزایش داد. پس از تحقیق در مورد روش‌های بهینه سازی از الگوریتم گردیانی جهت انجام بهینه سازی استفاده شده است. در این مقاله ایرفویل GOE 493 جهت استفاده در پهپادِ ارتفاع متوسط با مداومت پروازی طولانی بهینه سازی شده است. برای شبکه‌بندی میدان حل حول ایرفویل، از شبکه باسازمان و نرم افزار آی سی ام سی اف دی استفاده شده است. برای شبیه‌سازی عددی جریان مغشوش بعد از بررسی مدل‌های آشفتگی مختلف و مقایسه نتایج حاصل از آن‌ها با نتایج تجربی، از مدل k-kl-omega و روش حجم محدود به همراه الگوریتم کوپل شده استفاده شده است. پس از تحقیق، الگوریتم الحاقی جهت این بهینه‌سازی استفاده شده است. تابع هدف در این بهینه‌سازی بازده آیرودینامیکی بوده است. نتایج حاصل برای ایرفویل بهینه شده نشان می‌دهد که بازده آیرودینامیکی در حالت کروز، 2 برابر نسبت به حالت اولیه افزایش یافته است. https://tumechj.tabrizu.ac.ir/article_14264_b502d7b59e0929f0f3da72b928a260c8.pdf